สภาพอากาศปัจจุบันในเกาะคันทอน

キリバスเป็นประเทศเกาะที่มีชีวิตอยู่ภายใต้การเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลและสภาพอากาศเขตร้อน ซึ่งมีการพัฒนาจิตสำนึกทางวัฒนธรรมและสภาพอากาศที่เป็นเอกลักษณ์ต่อสภาพภูมิอากาศและธรรมชาติ

ความรู้สึกใกล้ชิดกับทะเล

กระแสน้ำและจังหวะชีวิต

• การตกปลาและหอยนางรมจะถูกวางแผนตามช่วงน้ำขึ้นน้ำลง
• การเคลื่อนย้ายระหว่างหมู่บ้านและการเข้าช่องเรือยังขึ้นอยู่กับระดับน้ำ โดยตั้งแต่เด็กๆ จะชินกับการอ่านตารางกระแสน้ำ
• ประเพณีและการแสดงที่สืบทอดกันจะมีความสัมพันธ์กับการขึ้นลงของน้ำ

การรับรู้เกี่ยวกับดวงอาทิตย์และสภาพอากาศเขตร้อน

แสงแดดและการป้องกันความร้อน

• ใต้แสงแดดที่แรง มักใช้หมวกกันแดดหรือร่มที่ทำจากใบมะพร้าวในชีวิตประจำวัน
• มีการกำหนดเวลาพัก (ซิเอสตา) ในช่วงเช้าและบ่ายเพื่อการเก็บพลังงานและสนทนากับชุมชน
• มีวัฒนธรรมในการเสริมแร่ธาตุจากน้ำมะพร้าวและผลไม้เพื่อการเสริมความชุ่มชื้นที่เป็นธรรมชาติ

การรับรู้เกี่ยวกับฤดูฝนและฤดูแล้ง

รูปแบบฝนและวัฒนธรรมการเกษตร

• ฤดูฝนในเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนเมษายน จะมีการปลูกมันสำปะหลังและต้นขนุนอย่างเข้มข้น
• แต่ละบ้านจะจัดระบบ “ลาวาลาว (อ่างเก็บน้ำแบบดั้งเดิม)” เพื่อเก็บน้ำฝนและเตรียมพร้อมเมื่อเกิดภัยแล้ง
• ในฤดูแล้ง จะมีการเก็บรักษาผลผลิตในโกดังสูงเพื่อป้องกันความชื้นและแมลง

การเตรียมพร้อมสำหรับภัยธรรมชาติ

การเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลและการย้ายหมู่บ้าน

• มีความเสี่ยงจากน้ำท่วมที่สูงจากคลื่นและน้ำทะเลสูง จึงมีการวางแผนย้ายหมู่บ้านไปยังที่สูง
• มีการฝึกซ้อมหนีภัยที่โรงเรียนและโบสถ์อย่างสม่ำเสมอ เพื่อสร้างการเตรียมพร้อมร่วมกันในชุมชน
• เนื้อเพลงของ “โมอานาออนโด” แบบดั้งเดิมจะมีการเตือนเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของทะเล

ความสัมพันธ์ระหว่างประเพณีและสภาพอากาศ

งานเฉลิมฉลองการเก็บเกี่ยวและเทศกาลปลา

• หลังจากสิ้นสุดฤดูฝนจะมีการจัดเทศกาล “ตาบากัน” เพื่อเฉลิมฉลองการจับปลาที่อุดมสมบูรณ์ โดยชาวประมงจะแสดงความขอบคุณผ่านการร้องเพลงและการเต้นรำ
• “ยาเรยูอิประเพณี” ซึ่งมีการปลูกต้นไม้และย้ายกล้า จะจัดขึ้นเพื่อขอพรให้ฤดูฝนมาถึง
• วันที่ของงานจะถูกกำหนดตามอาย月 และมีประเพณีการปล่อยโคมไฟในคืนพระจันทร์เต็มดวงและพระจันทร์ใหม่

สรุป

วัฒนธรรมสภาพอากาศของคีริบาสถูกสร้างขึ้นโดยการเชื่อมโยงองค์ประกอบธรรมชาติเช่น ทะเล, ดวงอาทิตย์ และฤดูฝนกับจังหวะชีวิต, สิ่งพิธีกรรม และงานประเพณี